ОЦІНКА НОВОГО ОСМОТИЧНО-ОБ’ЄМНОГО ІНДЕКСУ СЕЧІ ЯК ШВИДКОГО ТА НЕДОРОГОГО МАРКЕРУ ДЛЯ ПЕВНИХ ЗАХВОРЮВАНЬ НИРОК

Автор(и)

DOI:

https://doi.org/10.61751/ijmmr/1.2024.15

Ключові слова:

ниркова недостатність, нецукровий діабет, щільність сечі, швидкість діурезу, осмотично-об'ємний індекс сечі

Анотація

Відкритим питанням залишається оцінка стану пацієнта при різноманітних захворюваннях нирок, використовуючи недорогі лабораторні методи. Метою цього дослідження була оцінка діагностичного інструменту, осмотично-об’ємного індексу сечі, що розраховується на основі щільності сечі і щогодинного діурезу. Проведено ретроспективне дослідження медичної документації 86 пацієнтів відділення інтенсивної терапії (34 – з нецукровим діабетом, 30 – з гострою нирковою недостатністю, 22 – з хронічною нирковою недостатністю), а також проспективне дослідження за участю 22 здорових осіб без патології нирок. Зразки сечі відбирали тричі протягом трьох послідовних годин; значення запропонованого індексу та об'єм кожної фракції вимірювали та усереднювали. Однофакторний дисперсійний аналіз використовувався для оцінки впливу досліджуваних груп пацієнтів на показник запропонованого індексу, статистична значимість різниці між величинами була оцінена критерієм Фішера (p < 0,01). Між досліджуваними групами спостерігалась статистично достовірна різниця щодо запропонованого індексу (p<0,01), в той час як у здорових осіб вона коливалася від 8,0 до 12,0. При нецукровому діабеті індекс різко знижувався, набуваючи значень нижче 1,0. На початковій стадії гострої ниркової недостатності індекс зростав (22,0 ± 5,5), а на стадії поліурії знижувався до 2,0. Хронічна ниркова недостатність характеризувалася зниженням запропонованого показника (4,2 ± 2,1). Отже, осмотично-об’ємний індекс сечі – це динамічний індикатор ефективності виділення та концентрації ниркової функції, який може застосовуватися у польових госпіталях, де немає необхідного лабораторного обладнання та реагентів та відома історія споживання, затримки та втрати води пацієнтом. При порушенні функції нирок цей показник може істотно коливатися від 0,02 до 30. Простота методу, його неінвазивність, а також інформативність заслуговують на впровадження цього маркера в клінічну практику

Біографії авторів

Володимир Гнатів, I. Horbachevsky Ternopil National Medical University of the Ministry of Health of Ukraine

Doctor of Medical Sciences, Professor 46001, 1 Maidan Voli, Ternopil, Ukraine

Юрій Гнатів, Клінічна лікарня «Феофанія»

Доктор філософії, лікар-анестезіолог 03143, вул. Академіка Заболотного 21, м. Київ, Україна

Михайло Корда, Тернопільський національний медичний університет імені І. Я. Горбачевського Міністерства охорони здоров`я України

Доктор медичних наук, професор 46001, майдан Волі, 1, м. Тернопіль, Україна

Посилання

Ronco C, Bellomo R, Kellum JA, Ricci Z, editors. Critical care nephrology. 3rd ed. Philadelphia: Elsevier; 2019. 1411 p.

Hnativ Y, Korda M. Syndrome of hyperosmolar hypohydration in the experiment: Features of disorders of vital functions of rats with disorders of homeostasis of varying severity. Bull Med Biol Res. 2021;3(4):13–18. DOI: 10.11603/bmbr.2706-6290.2021.4.12754

Kidney Disease: Improving Global Outcomes (KDIGO) Acute Kidney Injury Work Group. KDIGO Clinical Practice Guideline for Acute Kidney Injury. Kidney Inter Suppl. 2012; 2:1–38.

Kidney Disease: Improving Global Outcomes (KDIGO) CKD Work Group. KDIGO 2012 Clinical Practice Guideline for the Evaluation and Management of Chronic Kidney Disease. Kidney Inter Suppl. 2013; 3:1–50.

Jin R, Grunkemeier GL, Brown JR, Furnary AP. Estimated glomerular filtration rate and renal function. Ann Thorac Surg. 2008;86(1):1–3. DOI: 10.1016/j.athoracsur.2008.05.007

Hojs R, Bevc S, Ekart R, Gorenjak M, Puklavec L. Serum cystatin C as an endogenous marker of renal function in patients with chronic kidney disease. Ren Fail. 2008;30(2):181–86. DOI: 10.1080/08860220701810315

Chang DR, Yeh HC, Ting IW, Lin CY, Huang HC, Chiang HY, et al. The ratio and difference of urine protein-to-creatinine ratio and albumin-to-creatinine ratio facilitate risk prediction of all-cause mortality. Sci Rep. 2021;11:7851. DOI: 10.1038/s41598-021-86541-3

Pradella M, Dorizzi RM, Rigolin F. Relative density of urine: Methods and clinical significance. Crit Rev Clin Lab Sci. 1988;26(3):195–42. DOI: 10.3109/10408368809105890

Wilson LA. Urinalysis. Nurs Stand. 2005;19(35):51–54. DOI: 10.7748/ns2005.05.19.35.51.c3865

Minton DM, O'Neal EK, Torres-McGehee TM. Agreement of urine specific gravity measurements between manual and digital refractometers. J Athl Train. 2015;50(1):59–64. DOI: 10.4085/1062-6050-49.3.47

Robertson GL. Diabetes insipidus. Endocrinol Metab Clin North Am. 1995;24(3):549–72. DOI: 10.1016/S0889-8529(18)30031-8

Hnativ Y. Osmotically volumetric urine index in early recognition and evaluation of the central diabetes insipidus correction efficiency. J Educ Health Sport. 2021;11(11):58–66. DOI: 10.12775/JEHS.2021.11.11.004

The World Medical Association. Declaration of Helsinki: Ethical Principles for Medical Research Involving Human Subjects [Internet]. [cited 2024 May 1]. Available from: https://www.wma.net/what-we-do/medical-ethics/declaration-of-helsinki/

Armstrong LE, Soto JA, Hacker FT Jr, Casa DJ, Kavouras SA, Maresh CM. Urinary indices during dehydration, exercise, and rehydration. Int J Sport Nutr. 1998;8(4):345–55. DOI: 10.1123/ijsn.8.4.345

Dorizzi R, Caputo M. Measurement of urine relative density using refractometer and reagent strips. Clin Chem Lab Med. 1998;36(12):925–28. DOI: 10.1515/CCLM.1998.160

Barton SJ, Holmes SS. A comparison of reagent strips and the refractometer for measurement of urine specific gravity in hospitalized children. Pediatr Nurs. 1998;24(5):480–82.

Costa CE, Bettendorff C, Bupo S, Ayuso S, Vallejo G. Comparative measurement of urine specific gravity: reagent strips, refractometry and hydrometry. Arch Argent Pediatr. 2010;108(3):234–38. DOI: 10.1590/S0325-00752010000300009

de Buys Roessingh AS, Drukker A, Guignard JP. Dipstick measurements of urine specific gravity are unreliable. Arch Dis Child. 2001;85(2):155–57. DOI: 10.1136/adc.85.2.155

Casa DJ, Armstrong LE, Hillman SK, Montain SJ, Reiff RV, Rich BS, et al. National athletic trainers' association position statement: fluid replacement for athletes. J Athl Train. 2000;35(2):212–24.

Capatina C, Paluzzi A, Mitchell R, Karavitaki N. Diabetes insipidus after traumatic brain injury. J Clin Med. 2015;4(7):1448–62. DOI: 10.3390/jcm4071448

Souza ACP, Zatz R, Oliveira RB, Santinho MAR, Ribalta M, Romão JE Jr, Elias RM. Is urinary density an adequate predictor of urinary osmolality? BMC Nephrol. 2015;16:46. DOI: 10.1186/s12882-015-0038-0

Leech S, Penney MD. Correlation of specific gravity and osmolality of urine in neonates and adults. Arch Dis Child. 1987;62(7):671–73. DOI: 10.1136/adc.62.7.671

Voinescu GC, Shoemaker M, Moore H, Khanna R, Nolph KD. The relationship between urine osmolality and specific gravity. Am J Med Sci. 2002;323(1):39–42. DOI: 10.1097/00000441-200201000-00007

##submission.downloads##

Опубліковано

2024-06-26

Як цитувати

Гнатів, В., Гнатів, Ю., & Корда, М. (2024). ОЦІНКА НОВОГО ОСМОТИЧНО-ОБ’ЄМНОГО ІНДЕКСУ СЕЧІ ЯК ШВИДКОГО ТА НЕДОРОГОГО МАРКЕРУ ДЛЯ ПЕВНИХ ЗАХВОРЮВАНЬ НИРОК. International Journal of Medicine and Medical Research, 10(1), 15–22. https://doi.org/10.61751/ijmmr/1.2024.15