ОСОБЛИВОСТІ СТАНУ ПРООКСИДАНТНОЇ СИСТЕМИ ПРИ ЕКСПЕРИМЕНТАЛЬНОМУ ПЕРИТОНІТІ НА ТЛІ ЦУКРОВОГО ДІАБЕТУ

Автор(и)

  • I. Ya. Dziubanovskyi Тернопільський державний медичний університет імені І. Я. Горбачевського image/svg+xml
  • B. M. Verveha Львівський національний медичний університет імені Данила Галицького image/svg+xml
  • S. R. Pidruchna Тернопільський державний медичний університет імені І. Я. Горбачевського image/svg+xml
  • N. A. Melnyk Тернопільський державний медичний університет імені І. Я. Горбачевського image/svg+xml

DOI:

https://doi.org/10.11603/mcch.2410-681X.2018.v0.i4.9799

Ключові слова:

гострий перитоніт, цукровий діабет, прооксидантна система

Анотація

Вступ. Гострий перитоніт усе частіше призводить до розвитку тяжких післяопераційних ускладнень, збільшується відсоток летальних випадків. Цукровий діабет продовжує залишатися однією з актуальних проблем медицини, оскільки він є одним із найпоширеніших ендокринних захворювань зі стійкою тенденцією до зростання.

Мета дослідження – вивчити особливості прооксидантного статусу в організмі піддослідних тварин при змодельованому гострому поширеному перитоніті на тлі цукрового діабету порівняно тваринами з експериментальним гострим поширеним перитонітом.

Методи дослідження. У роботі використовували 56 білих щурів. Цукровий діабет моделювали шляхом внутрішньочеревного введення стрептозотоцину фірми “Sigmal” з розрахунку 7 мг на 100 г маси тіла щура, гострий поширений перитоніт – введення 0,5 мл 10 % профільтрованої калової суспензії в черевну порожнину досліджуваних тварин. Визначали показники прооксидантного статусу в сироватці крові 1-шу, 3-тю, 7-му доби від початку моделювання перитоніту.

Результати й обговорення. Було доведено, що при гострому перитоніті на тлі цукрового діабету більшою мірою зростали маркери вільнорадикального окиснення порівняно з групою тварин зі змодельованим гострим перитонітом. Відмічали статистично значиме підвищення таких прооксидантних показників, як ТБК-активні продукти, гідропероксиди ліпідів, окисна модифікація білків (р<0,05).

Висновки. У тварин з гострим поширеним перитонітом на тлі цукрового діабету суттєво активуються вільнорадикальні процеси окиснення, що підтверджено статистично значимо вищими рівнями ТБК-активних продуктів, гідро пероксидів ліпідів, окисної модифікації білків нейтрального та основного характеру порівняно з групою тварин із змодельованим гострим поширеним перитонітом. Виявлена інтенсифікація процесів окиснення вказує на значну активацію факторів агресії організму при гострому поширеному перитоніті на тлі цукрового діабету.

Посилання

Dzyubanovskyi, I.Ya. & Mihenko, B.O. (2009). Syndrom poliorhannoi nedostatnosti ta yoho korektsiia u khvorykh na hostryi poshyrenyi perytonit [The syndrome of multiple organ failure and its correction in patients with acute common peritonitis]. Ukr. Zhurn. Khirurhii – Ukr. Journal of Surgery, 2, 56-59 [in Ukrainian].

Bilyk, I.I. (2016). Hostryi perytonit yak uskladnennia hostroho apendytsytu [Acute peritonitis as a complication of acute appendicitis]. Klinichna ta eksperymentalna patolohiia –Clinical and Experimental Pathology, 1 (43), 187-189 [in Ukrainian].

Hrynchuk, F.V. (2014). Patohenetychni, klinichni i taktychni osoblyvosti pry perytoniti ta poiednanii patolohii [Pathogenetic, clinical and tactical features in peritonitis and combined pathology]. Kharkivska khirurhichna shkola – Kharkiv Surgical School, 6 (44), 47-49 [in Ukrainian].

Spirt, M.J. (2010). Complicated intra-abdominal infections: a focus on appendicitis and diverticulitis. Postgrad. Med., 122, 1, 39-51.

Kimura, W., Mizutani, M., & Fuse, A. (2014). Problems and therapeutic strategy for emergen cy operation of the abdomen in the aged. Nippon Ronen Igakkai Zasshi, 41, 6, 660-665.

Nemtsova, V.D. (2015). Sakharnyy diabet i vnezapnaya smert: reshennyye i nereshennyye voprosy [Diabetes mellitus and sudden death: resolved and unresolved issues]. Svit medytsyny ta biolohi – World of Medicine and Biology, 2 (50), 206-211 [in Russian].

Papanas, N., Tziakas, D., Chalikias, G., Floros, D., Trypsianis, G., Papadopoulou, E., … & Hatseras, D. (2016). Gliclazide treatment lowers serum ICAM-1 levels in poorly controlled type 2 diabetic patients. Diabetes & Metabolism, 32, 4, 344-349.

Cusick, M., Meleth, A.D., Agron, E., Fisher, M.R., Reed, G.F., Knatterud, G.L., Chew, E.Y. (2005). Associations of mortality and diabetes complications in patients with type 1 and type 2 diabetes. Diabetes Care, 28, 3, 617-625.

Kislyak, O.A., Myshlyayeva, T.O., & Malysheva, N.V. (2008). Sakharnyy diabet 2 tipa, arterialnaya gipertenziya i risk serdechno-sosudistykh oslozhneniy [Type 2 diabetes mellitus, arterial hypertension and the risk of cardiovascular complications]. Sakharnyy diabet – Diabetes, 1, 45-49 [in Russian].

Nagornaya, N.V., & Chetverik, N.A. (2010). Oksidativnyy stress: vliyaniye na organizm cheloveka, metody otsenki [Oxidative stress: effect on the human body, assessment methods]. Zdorovye rebenka – Child Health, 2 (23), 140-145 [in Russian].

Lee, J.W., & Davis, J.M. (2011). Future applications of antioxidants in premature infants. Curr. Opin. Pediatr. Author Manuscript, 23 (2), 161-166.

Stefanov, O.V. (Ed.) (2001). Doklinichni doslidzhennia likarskykh zasobiv [Pre-clinical research of drugs]. Kyyiv: VD «Avitsena», p. 568 [in Ukrainian].

Andreyeva, L.I., Kozhemyakin, L.A., & Kishkun, A.A. (1988). Modifikatsiya metoda opredeleniya perekisey lipidov v teste s tiobarbiturovoy kislotoy [Modification of the method for determining lipid peroxides in a test with thiobarbituric acid]. Lab. delo – Lab. Matter, 11, 41-43 [in Russian].

Horyachkovskyi, O.M. (2015). Klinichna biokhimiia v laboratornii diahnostytsi : dovidkovyi posibnyk [Clinical biochemistry in laboratory diagnostics : reference book]. Odesa: Ekolohiya, p. 616 [in Ukrainian].

Stalnaya, I.D. (1977). Sovremennyye metody v biokhimii [Modern methods in biochemistry]. M. : Meditsina, 63-64 [in Russian].

Завантаження

Опубліковано

2019-02-01

Номер

Розділ

ОРИГІНАЛЬНІ ДОСЛІДЖЕННЯ